Tomado de: Ewa Kulak en Colombia 2004
El sombrero vueltiao, típico de las sabanas de Córdoba y Sucre, regiones costeñas de Colombia, conocidas por las fuertes olas de calor, pasó de ser una prenda campesina rústica a un símbolo nacional de Colombia.
Este tipo de sombrero, está elaborado de una fibra natural, conocida como caña flecha que crece en las riberas de los ríos y ciénagas de la costa atlántica colombiana y a la que se le dan vueltas para trenzarla.
El sombrero vueltiao ha sido diseñado hace más de trescientos años e inicialmente era solamente de color blanco, ya que los artesanos no conocían la técnica de la pintura.
Apareció en la tribu, Zenú, y hoy en día es una verdadera obra del arte, tenida a base de barro y hojas de bija. El sombrero vueltiao es un libro que representa animales, plantas y narra diferentes tipos de actividades: la caza, la pesca, la hacienda, las escenas religiosas, etc.
Los sombreros más finos son los de 19, 21, 23, 25 y 27 vueltas. Esta nomenclatura provoca muchas equivocaciones, porque las personas que desconocen el tema, creen que la cifra tiene que ver con las vueltas que se le dan a la materia prima del sombrero, cuando en verdad se refiere al número de pares de fibra que se trenzan. Aparentemente, mientras más sean, más fino el ‘vueltiao’.
La verdad es que el sombrero más fino y el más costoso es el "Veintiuno". A pesar de que se producen también los sombreros "Veintitrés" y "Veintisiete", uno se puede dar cuenta de que el tejido usado en un sombrero que tiene cuarenta y seis fibras (veintitrés abajo y veintitrés arriba) o más aun (cincuenta y cuatro) yo no es fibra sino hilo. Solamente el sombrero "Veintiuno" se deja doblar y reducir su tamaño para cargarlo en cualquier espacio. Al momento de soltarlo vuelve a su tamaño y forma inicial. Eso indica su verdadera calidad.
El sombrero vueltiao es la consecuencia de mas de trescientos años de constantes trabajos de los artesanos costeños para mejorar su producto cada día y después del “27” seguramente vendrá el “29” y otros vueltiaos. No sabemos hasta donde llegue la imaginación de los colombianos por seguir manteniendo en la cabeza la prenda – símbolo nacional, porque en materia de sombreros, nadie se puede comparar con los colombianos.
Mostrando entradas con la etiqueta Fabricación. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Fabricación. Mostrar todas las entradas
Sombrero vueltiao (Polski)
Quoting: Ewa Kulak w Kolumbii 2004
Sombrero vueltiao, charakterystyczny dla sawann Kordoby i Sucre, nadmorskich regionów Kolumbii, znanych z silnych upałów, kapelusz, dawno już przestał być elementem rolniczego stroju, stając się narodowym symbolem Kolumbii.
Ten typ kapeluszy, wykonywany jest z naturalnego włókna, określanego jako “trzcina strzała”, porastającego brzegi rzek i mokradła atlantyckiego wybrzeża, które następnie splata się ze sobą.
Sombrero vueltiao zaprojektowany został około 300-u lat temu i początkowo był wyłącznie biały, gdyż rzemieślnicy nie znali techniki farbowania.
Pojawił się on w plemieniu Zenú, a dziś, farbowany na bazie błota i liści rośliny zwanej `bija´, określany jest jako prawdziwe dzieło sztuki. Kapelusz ten to prawdziwa książka, przedstawiająca zwierzęta i rośliny i opowiadająca o czynnościach życia codziennego: polowaniach, rybołóstwie, zbiorach, sposobie urządzania mieszkań, itd.
Najbardziej wytworne sombreros posiadają 19, 21, 23 i 27 obrotów. To nazewnictwo staje się często powodem niedomówień i pomyłek, gdyż wiele osób nie będących ekspertami w tym temacie, sądzi iż liczba ta odnosi sią do ilości nawinięć trzciny, kiedy w rzeczywistości chodzi tu o ilość par włókna, które się splata. Im więcej takich par, tym bardziej elegancki okazuje się kapelusz.
Sombrero vueltiao jest efektem ponad 300 lat pracy rzemieślników, którzy z każdym dniem starają się ulepszać swój produkt. Po “27”, na pewno pojawi się “29” i bardziej skomplikowane vueltiaos. Nie możemy bowiem przewidzieć, dokąd doprowadzi Kolumbijczyków ich wyobraźnia, gdyż w materii kapeluszy żaden inny naród nie może się z nimi równać.
Sombrero vueltiao, charakterystyczny dla sawann Kordoby i Sucre, nadmorskich regionów Kolumbii, znanych z silnych upałów, kapelusz, dawno już przestał być elementem rolniczego stroju, stając się narodowym symbolem Kolumbii.
Ten typ kapeluszy, wykonywany jest z naturalnego włókna, określanego jako “trzcina strzała”, porastającego brzegi rzek i mokradła atlantyckiego wybrzeża, które następnie splata się ze sobą.
Sombrero vueltiao zaprojektowany został około 300-u lat temu i początkowo był wyłącznie biały, gdyż rzemieślnicy nie znali techniki farbowania.
Pojawił się on w plemieniu Zenú, a dziś, farbowany na bazie błota i liści rośliny zwanej `bija´, określany jest jako prawdziwe dzieło sztuki. Kapelusz ten to prawdziwa książka, przedstawiająca zwierzęta i rośliny i opowiadająca o czynnościach życia codziennego: polowaniach, rybołóstwie, zbiorach, sposobie urządzania mieszkań, itd.
Najbardziej wytworne sombreros posiadają 19, 21, 23 i 27 obrotów. To nazewnictwo staje się często powodem niedomówień i pomyłek, gdyż wiele osób nie będących ekspertami w tym temacie, sądzi iż liczba ta odnosi sią do ilości nawinięć trzciny, kiedy w rzeczywistości chodzi tu o ilość par włókna, które się splata. Im więcej takich par, tym bardziej elegancki okazuje się kapelusz.
Sombrero vueltiao jest efektem ponad 300 lat pracy rzemieślników, którzy z każdym dniem starają się ulepszać swój produkt. Po “27”, na pewno pojawi się “29” i bardziej skomplikowane vueltiaos. Nie możemy bowiem przewidzieć, dokąd doprowadzi Kolumbijczyków ich wyobraźnia, gdyż w materii kapeluszy żaden inny naród nie może się z nimi równać.
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)